به بازندگی و بغض و گوشه ی لب گزیدن عادت کرده بودیم....عجب طعم خوبی دارد پیروزی و لبخند و رقص میانه ی میدان...نوش جانمان باشد
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم خرداد ۱۳۹۲ ساعت توسط امید مرجمکی
|
سالهاست که در کرج طبابت می کنم.در مطبی فکسنی وکم نور ودر حضور هر روزه ی درد وزخم وچرک وخون دلخوشی ام رایانه ای است که مرا با آن جا و آنانی که دوستشان می دارم پیوند می دهد.روزنه ای که از آن به ازدحام کوچه ی خوشبخت می نگرم